ساختمان بورس کار در ۱۹۰۶؛ نوشتة روی پلاکارد: «از یک مه ۱۹۰۶ به بعد ما فقط ۸ ساعت در روز کار می‌کنیم» Bourse du Travail نهادی است متعلق به کارگران که در آن سندیکاها می‌توانند جلسات خود را برگزار کنند. ایدة ایجاد بورس کار برای اولین بار در ۱۷۹۰ مطرح شد و در ۱۸۴۳ تحقق... به خواندن ادامه دهید →

گِدیسم آموزۀ سیاسی غالب در بطن سوسیالیسم فرانسه (بخش فرانسوی انترناسیونال کارگری دوم SFIO) تا سال ۱۹۱۴ بود که توسط ژول گِد Jules Guesde (۱۸۴۵-۱۹۲۲) رهبری می‌شد، و در واقع یکی از اصلی‌ترین پایه‌های سیاسی-نظری حزب سوسیالیست فرانسه به شمار می‌آید. در مورد خطوط اصلی گدیسم می‌توان موارد زیر را برشمرد: ۱. رد سوسیالیسم رفرمیست... به خواندن ادامه دهید →

ناتالی لومل (1827-1921) Nathalie Le Mel: ناتالی لومل این زن بزرگ، چیزی در مورد کمون ننوشته، آن را زندگی کرده! او نه نویسنده است، نه سخنران، نه هیچ چیز دیگر! او زنی مبارز و شجاع است که تا به آخر به آرمان‌هایش وفادار ماند. او یکی از بسیار زنانی است که امضایش زیر پای یکی... به خواندن ادامه دهید →

آدل پُلین مِکارسکی Adèle Pauline Mekarski مشهور به پل مینک Paule Minck (1839-1901): آدل پُلین لهستانی الصل است، پدرش از نجبای لهستان بود که در حوادث ۱۸۳۰ در لهستان در جنبش انقلابی حضور داشت، متعاقب سرکوب انقلاب به فرانسه پناهنده شد و در آنجا با دختر خانواده‌ای بازیگر ازدواج کرد. در جریان دومین انقلاب لهستان... به خواندن ادامه دهید →

ماری ویکتورین مَلانفان در سال ۱۸۳۸ در خانواده‌ای با سابقهٔ طولانی مبارزاتی متولد شد. پدرش کفّاش بود و از ایده‌های جمهوری‌خواهانه و فراماسونی حمایت می‌کرد. ویکتورین که در جریان انقلابِ ناکام ۱۸۴۸ ده ساله بود بعد از دیدن قتل عام و آشوب آن روزها یک سال بیمار می‌شود. پدرش بعد از کودتای ۱۸۵۱ به بلژیک... به خواندن ادامه دهید →

(1851-1910) Elisabeth Dmitrieff: الیزابت دمیتِریف دختر نامشروع یک افسر تزار است. او مبارزه را در عنفوان جوانی از حلقهٔ سوسیالیست‌های سن‌پترزبورگ شروع کرد. در ۱۸۶۸ در پی یک ازدواج سفید توانست از کشور خارج شده و به ژنو برود و در آنجا وارد بخش روسی انترناسیونال کارگری شود. در آن زمان جریان فمینیستی قابل ملاحظه‌ای... به خواندن ادامه دهید →

André Léo  (1824-1900) ویکتوار در شهر لوزینیان فرانسه متولد شد: ادعایی گزاف نیست که از میان تمام زنان صاحب‌قلم تنها آندره لئو است که نقش تعیین‌کننده‌ای در جنبش انقلابی ۱۸۷۱ ایفا کرده است. در ۱۸۵۱ با یک تبعیدی به خاطر جرائم مطبوعاتی به نام گرگوار، که در آن زمان به تدریس زبان فرانسه مشغول بود،... به خواندن ادامه دهید →